Υπογονιμότητα ορίζεται ως η αδυναμία ενός ζευγαριού να επιτύχει σύλληψη μετά από 12 μήνες τακτικών σεξουαλικών επαφών χωρίς προφύλαξη. Αποτελεί διαταραχή υγείας που επηρεάζει το 10-15% των ζευγαριών παγκοσμίως.
Κατανομή Αιτιών:
- 40%: Γυναικείοι παράγοντες.
- 40%: Ανδρικοί παράγοντες.
- 20%: Συνδυασμός παραγόντων ή ανεξήγητη υπογονιμότητα.
Χρόνος Αναζήτησης Βοήθειας: Συνιστάται μετά από 1 έτος προσπαθειών. Αν η γυναίκα είναι άνω των 35 ετών, ο έλεγχος πρέπει να ξεκινά στους 6 μήνες.
Γυναικεία Υπογονιμότητα: Κυριότερα αίτια περιλαμβάνουν διαταραχές ωορρηξίας (π.χ. Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών), βλάβες στις σάλπιγγες, ενδομητρίωση και την ηλικία (μείωση ποιότητας/ποσότητας ωαρίων).
Ανδρική Υπογονιμότητα: Οφείλεται κυρίως σε χαμηλή ποιότητα, ποσότητα ή κινητικότητα σπερματοζωαρίων (αζωοσπερμία, ολιγοσπερμία) και προβλήματα στην εξώθηση σπέρματος.
Διάγνωση & Αντιμετώπιση:
- Έλεγχος: Περιλαμβάνει ορμονικές εξετάσεις, υπερηχογράφημα, σπερμοδιάγραμμα και υστεροσαλπιγγογραφία.
- Θεραπείες: Περιλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής, φαρμακευτική αγωγή, χειρουργικές επεμβάσεις και μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (IVF, σπερματέγχυση).
